Szwecja · XVII wiek
Pałac Rosersberg zajmuje 1553. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 36. wśród 209 obiektów w Szwecji. Data powstania: 1638, wcześniejsza niż u 27% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2128 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 71% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 14 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Sztokholm, 30 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Szwecja.
Pałac Rosersberg (szw. Rosersbergs slott) – pałac z XVII wieku w Rosersbergu, nad brzegiem Melaru w Szwecji; jedna z oficjalnych rezydencji szwedzkiej rodziny królewskiej.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Rosersberg” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Gabriel Bengtsson Oxenstierna nazwał pałac na cześć swojej matki, pochodzącej z prestiżowego rodu Tre Rosor („Trzy Róże”). Budowę gmachu w typowym dla epoki stylu renesansowym rozpoczęto w 1634 roku i ukończono w 1638 roku.
Pod koniec XVII wieku styl renesansowy wyszedł z mody, a syn Oxenstierny, Bengt Oxenstierna, poddał pałac gruntownej modernizacji w ówcześnie modnym stylu barokowym pod kierunkiem architekta Nicodemusa Tessina Młodszego. Szczyty budynku głównego zburzono, a budowla otrzymała nowy dach. Dobudowano nowe skrzydła i kolumnadową galerię.
W 1747 roku Rosersberg nabył baron Erland Carlsson Broman i ponownie zmodernizowano go z pomocą architekta Jeana Erica Rehna. Broman zmarł w 1757 roku, a pałac przejęło państwo i przekazało księciu Karolowi.
Karol zamieszkał w pałacu i kontynuował plany Rehna dotyczące jego modernizacji. Odnowiono go w późnym stylu gustawiańskim, lecz pozbawionym wielu bardziej fantazyjnych cech tego stylu, zastępując je poważniejszym i bardziej romantycznym tonem, nazywanym stylem empire Karola XIII. W ramach modernizacji stworzono szereg nowych wnętrz, z których najbardziej godne uwagi to Pomarańczowy i Czerwony salon oraz Sala Hoglandzka.
Był ulubionym pałacem Karola XIV Jana i królowej Desiderii, pierwszej pary z dynastii Bernadotte, którzy spędzali lata odpoczywając w Rosersberg i byli ostatnimi członkami rodziny królewskiej, którzy używali pałacu jako rezydencji. Sypialnia Karola Jana uznawana jest za jeden z najważniejszych przykładów szwedzkiego wnętrza z początku XIX wieku. Obecnie pomieszczenia i zbiory zachowane są niemal dokładnie tak, jak wyglądały w latach 1795–1825.
Po śmierci Desiderii w 1860 roku pałac przekazano szwedzkiej piechocie. W 1874 roku szwedzka Szkoła Artylerii Piechoty przeniosła się na parter i do skrzydeł zamku. Wiosną 1961 roku Szkołę Artylerii Piechoty przeniesiono do garnizonu w Linköping.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Rosersberg Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →