Polska · XVII wiek
Pałac Krasińskich w Warszawie zajmuje 898. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 25. wśród 397 obiektów w Polsce. Data powstania: 1683, wcześniejsza niż u 22% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 5255 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 87% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 46 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Warszawa, 2 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.
Pałac Krasińskich, także Pałac Rzeczypospolitej – zabytkowy barokowy pałac zbudowany w latach 1677–1695 dla wojewody płockiego Jana Dobrogosta Krasińskiego według projektu Tylmana z Gameren.
Do 2019 siedziba zbiorów specjalnych Biblioteki Narodowej (rękopisy i stare druki).
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Krasińskich w Warszawie” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pałac zbudowano w latach 1677–83 dla wojewody płockiego Jana Dobrogosta Krasińskiego według projektu Tylmana z Gameren. Ozdobiono go reliefami na frontonie przedstawiającymi triumf legendarnego „przodka” polskich rodów Ślepowron i Korwin, rzymskiego wodza Maniusza Waleriusza Maksymusa Korwina Messali (263 p.n.e.), a także pracami rzeźbiarskimi Andreasa Schlütera.
Jan Dobrogost Krasiński, pełniący również funkcję referendarza koronnego, pochodził ze starej szlachty mazowieckiej i odziedziczył wielki majątek. Po śmierci ojca pragnął wznieść w stolicy wspaniałą rezydencję, która spełniałaby jego wygórowane ambicje polityczne i ukazywała jego ogromną dumę, co skłoniło go do pielęgnowania i rozwijania XVI-wiecznej legendy o antycznym pochodzeniu i rzekomych królewskich powiązaniach jego rodziny.
Krasiński dobrze znał francuską kulturę i architekturę; był zainteresowany zatrudnieniem wykwalifikowanych i uznanych francuskich artystów oraz architektów, którzy mieliby wykonać prace. Prowadził szczegółową księgę rachunkową, w której systematycznie odnotowywał postępy budowy. Cały projekt zrealizowano według koncepcji Tylmana z Gameren. Był on pochodzenia holenderskiego, kształcił się we Włoszech, a do Polski sprowadziła go rodzina Lubomirskich. Wykonał wiele różnych projektów dla Lubomirskich, rodziny królewskiej, przedstawicieli różnych rodów szlacheckich i magnackich, a także dla Kościoła katolickiego. Do budowy pałacu zatrudniono również kilku warszawskich architektów jako wykonawców, dostawców materiałów lub nadzorców mistrzów budowlanych, murarzy i rzemieślników.
Byli to Joseph Bellotti, Jacob Solari, Izydor Affaita i Maderni. Główną rolę w dekoracji pałacu odegrał niemiecki rzeźbiarz Andreas Schlüter, który wcześniej współpracował z Tylmanem.
Drzwi balkonowe (porte-fenêtre) na pierwszym piętrze wieńczyła kartusz podtrzymywany przez dwóch aniołów, niosących monogram fundatora „JK” od Jana Krasińskiego.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Krasiński Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →