Włochy · IV wiek p.n.e.
Mury serwiańskie, mury Serwiusza (łac. Murus Servii Tullii) – mylna nazwa muru obronnego wzniesionego z rozkazu senatu po 378 p.n.e. wokół antycznego Rzymu po najeździe Galów w 390 p.n.e. pod wodzą Brennusa. Budowa trwała w latach 378–352 p.n.e. Mur ten miał około 3,6 metra grubości i dochodził do 9,5 metrów wysokości, a jego obwód wynosił około 11 kilometrów i zbudowany był z wykorzystaniem resztek ziemnego wału (agger) istniejącego najprawdopodobniej od czasów króla Serwiusza Tuliusza (od niego pochodzi nazwa murów). Mur biegł wzdłuż siedmiu wzgórz rzymskich i zbudowany był techniką opus quadratum, z bloków tufu (z Grotta Osccura) i (Fidenae) o wymiarach 20 do 30 cm (wysokość), 55 do 66 cm (szerokość) i 75 do 90 cm (długość).
Mury były naprawiane w 217 i 212 r. oraz częściowo przebudowane w 87 r. Były to najstarsze mury okalające miasto. Szczątki murów serwiańskich zachowały się do dziś w stanie pozwalającym na określenie ich zasięgu.
Tekst pochodzi z artykułu „Mury serwiańskie” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Mury serwiańskie zajmuje 267. miejsce na 9079 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 21. wśród 560 obiektów we Włoszech. Data powstania — ok. 350 p.n.e., wcześniejsza niż u 99% datowanych obiektów atlasu — jeden z 15 obiektów atlasu powstałych w IV wieku p.n.e. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 11 894 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 95% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 65 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Rzym, 2 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →