Shōren-in Temple

Shōren-in (青蓮院) to świątynia buddyjska położona w dzielnicy Awadaguchi Sanjōbōchō, w Higashiyama-ku, w Kioto, w Japonii. Należy do sekty Tendai buddyzmu japońskiego. Znana jest również jako Shōren-in Monzeki (青蓮院門跡). Jej teren uznano za narodowy zabytek historyczny w 1942 roku.

Shōren-in wywodzi się z małej kaplicy zwanej Shōren-bō, zbudowanej przez Saichō we wschodniej części góry Hiei. Miejsce to jest dziś trzecim parkingiem Enryaku-ji. Shōren-bō było rezydencją wielu słynnych mnichów, w tym En'nina. Pod koniec okresu Heian przeniesiono ją do lokalizacji w Sanjō Shirakawa, nieco na północny zachód od obecnego miejsca. W 1150 roku cesarz Toba i cesarzowa Bifukumon'in uczynili Shōren-bō oficjalnym miejscem modlitwy rodziny cesarskiej. W efekcie status świątyni zaczął rosnąć. Ponadto cesarz Toba oddał tam swojego siódmego syna, księcia Kakukaia, dzięki czemu świątynia stała się świątynią typu monzeki, a następnie liczni synowie rodzin cesarskich i regenckich pełnili funkcję głównych kapłanów.

Książę Kakutai został drugim głównym kapłanem, lecz w kwestii sukcesji Kujō Kanezane wywarł nacisk na Kakukaia, by przekazał urząd swojemu młodszemu bratu, Jienowi. W okresie Kamakura świątynię przeniesiono na jej obecne miejsce, na wyżej położonym terenie, aby uniknąć powodzi rzeki Shirakawa. Było to miejsce dawnej świątyni zwanej Juraku-in. Grobowiec cesarza Hanazono, znajdujący się na południowy wschód od świątyni, nosi nazwę „Jurakuin no Ueno Misasagi”, będącą pozostałością tej nazwy.

Do lat 20. XIII wieku nazwa „Shōren-in Monzeki” po raz pierwszy pojawiła się w cesarskim edykcie cesarza Go-Sagi, wydanym 29 grudnia 1248 roku. Tymczasem spór o następcę Jiena doprowadził do powstania dwóch frakcji w obrębie Shōren-in, a wewnętrzny konflikt o urząd monzeki trwał ponad 100 lat, aż cesarz Go-Daigo doprowadził do mediacji, a 16. główny kapłan, książę Jidō, przekazał urząd 17. głównemu kapłanowi, księciu Sōnenowi. Spośród kolejnych głównych kapłanów, trzeci — Jichin — słynie jako autor dzieła historycznego Gukanshō. Jien był synem regenta Fujiwary no Tadamichi, znany był również jako poeta i czterokrotnie pełnił funkcję głównego kapłana sekty Tendai. 17. główny kapłan, książę Sōnen, był szóstym synem cesarza Fushimiego i znanym mistrzem kaligrafii.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Shōren-in” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Shōren-in Temple zajmuje 2007. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 121. wśród 297 obiektów w Japonii. Data powstania — 1150, wcześniejsza niż u 81% datowanych obiektów atlasu — jeden z 564 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4828 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 84% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 15 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Kioto, 1 km stąd. Jest jednym z 71 obiektów na mapie regionalnej „Kansai”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Japonia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗