Shōren-in

Shōren-in (青蓮院) is een boeddhistische tempel in de wijk Awadaguchi Sanjōbōchō van Higashiyama-ku, Kyoto, Japan. Ze behoort tot de Tendai-school van het Japanse boeddhisme. Ze staat ook bekend als de Shōren-in Monzeki (青蓮院門跡). Het terrein werd in 1942 aangewezen als nationaal historisch monument.

Shōren-in ontstond uit een kleine kapel, Shōren-bō genoemd, gebouwd door Saichō in het oostelijke gedeelte van de berg Hiei. De plek is nu de derde parkeerplaats van Enryaku-ji. Shōren-bō was de residentie van talrijke beroemde monniken, waaronder En'nin. Tegen het einde van het Heian-tijdperk werd het verplaatst naar een locatie in Sanjō Shirakawa, iets ten noordwesten van de huidige locatie. In 1150 maakten keizer Toba en keizerin Bifukumon'in van Shōren-bō een officiële gebedsplaats voor de keizerlijke familie. Daardoor begon de status van de tempel te stijgen. Bovendien liet keizer Toba zijn zevende zoon, prins Kakukai, er intreden, waardoor het een monzeki-tempel werd, en daarna dienden talrijke zonen van de keizerlijke familie en regentenfamilies als hoofdpriester.

Prins Kakutai werd de tweede hoofdpriester, maar wat de opvolging betreft, oefende Kujo Kanezane druk uit op Kakukai om deze aan zijn jongere broer Jien over te dragen. Tijdens het Kamakura-tijdperk werd de tempel verplaatst naar de huidige locatie op hoger gelegen grond, om overstromingen van de rivier de Shirakawa te vermijden. Dit was de plek van de voormalige tempel Juraku-in. Het graf van keizer Hanazono, ten zuidoosten van de tempel gelegen, heet "Jurakuin no Ueno Misasagi", een overblijfsel van deze naam.

Tegen de jaren 1220 verscheen de naam "Shōren-in Monzeki" voor het eerst in een keizerlijk edict van keizer Go-Saga, uitgevaardigd op 29 december 1248. Ondertussen leidde een geschil over de opvolger van Jien tot de vorming van twee facties binnen Shōren-in, en het interne conflict over de positie van monzeki duurde meer dan 100 jaar voort, tot keizer Go-Daigo bemiddelde en de 16e hoofdpriester, prins Jidō, de positie overdroeg aan de 17e hoofdpriester, prins Sōnen. Van de opeenvolgende hoofdpriesters staat de derde, Jichin, bekend als auteur van het geschiedkundige boek Gukanshō. Jien was de zoon van regent Fujiwara no Tadamichi en stond ook bekend als dichter; hij diende viermaal als hoofdpriester van de Tendai-school.

Machinaal vertaald uit “Shōren-in” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Shōren-in staat op plaats 2.007 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 121 van de 297 die de atlas in Japan in kaart brengt. Gebouwd in 1150, en daarmee ouder dan 81% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 564 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 4.828 keer geopend, meer dan 84% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 15 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Kyoto, 1 km verderop. Dit is een van de 71 bouwwerken op de regiokaart Kansai. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗