Pałac w Smolenicach

Pałac w Smolenicach (słow. Smolenický zámok) – pałac, określany również jako zamek, znajdujący się w słowackiej miejscowości Smolenice.

Budowla wznosi się nad wsią, na zboczach Małych Karpat. W średniowieczu, od XIV wieku, w tym miejscu istniał zamek obronny, strzegący szlaku handlowego z Węgier do Czech (tzw. Czeska Droga). Twierdza, pierwotnie królewska, następnie należąca do rodów Országh oraz Erdődy, w 1777 roku trafiła w ręce rodziny Pálffy, którzy, przenosząc centrum swoich włości do miejscowości Moravský Svätý Ján, przestały o nią dbać (również z powodu braku funduszy).

W czasie wojen napoleońskich zamek spłonął – przetrwała jedynie część murów oraz pięcioboczna wieża. Ruinę w II połowie XIX wieku, w wyniku procesów sądowych, odzyskał Mór Pálffy, a po nim jego syn József. Ten ostatni w 1887 roku rozpoczął pierwsze prace rekonstrukcyjne, zaczynając od baszt. Projekt architekta Jozefa Huberta przewidywał budowę na starych murach pałacu w stylu romantyczno-historycznym, który pełniłby rolę rodowej siedziby. Prace, przerwane w okresie I wojny światowej (do tego czasu prowizorycznie skończono niektóre pomieszczenia, w których umieszczono archiwum rodzinne), prowadzone były bardzo wolno i aż do 1945 roku, kiedy obiekt był w rękach Pálffych, nie zostały zakończone.

Text adapted from “Pałac w Smolenicach” on Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Pałac w Smolenicach zajmuje 1806. miejsce na 3813 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 21. wśród 99 obiektów na Słowacji. Powstał w 1400 i jest starszy niż 56% datowanych obiektów atlasu — jeden z 257 obiektów atlasu powstałych w XIV wiek. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Słowacja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗