Storgosia

Storgosia była rzymską stacją drogową, a później twierdzą, położoną na terenie dzisiejszego parku Kaylaka w okolicach współczesnego Plewna (środkowo-północna Bułgaria).

Stacjonowały tam oddziały garnizonu Legio I Italica z Novae (dzisiejszy Swisztow). Stacja przekształciła się w twierdzę w późnej starożytności z powodu najazdów Gotów i innych barbarzyńców po 238 roku. Na początku IV wieku ufortyfikowano obszar 31 000 metrów kwadratowych murem obronnym o szerokości 2,20 metra. Wykopaliska archeologiczne odsłoniły także dwie bramy i trzy wieże obronne, a także budynki mieszkalne, dużą IV-wieczną bazylikę o wymiarach 45,20 na 22,20 metra oraz publiczny spichlerz.

Twierdza istniała do końca VI wieku, kiedy to osadnictwo Słowian doprowadziło najwyraźniej do jej opuszczenia, a w okresie panowania Imperium Osmańskiego twierdza została praktycznie zniszczona (prawdopodobnie w XVI wieku), tak by kamienie mogły posłużyć do budowy muru wokół tureckich koszar w Plewnie.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Storgosia” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Storgosia zajmuje 4774. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 23. wśród 27 obiektów w Bułgarii. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Bułgaria.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗