Fort St. David

Fort Świętego Dawida, obecnie w ruinie, był brytyjskim fortem w mieście Cuddalore, sto mil na południe od Ćennaj na Wybrzeżu Koromandelskim w Indiach. Znajduje się w pobliżu Srebrnej Plaży, bez żadnej konserwacji. Nazwano go na cześć patrona Walii, ponieważ ówczesny gubernator Madrasu, Elihu Yale, był Walijczykiem.

Fort Świętego Dawida, położony u ujścia rzeki Gadilam, ma pamiętną historię. Region ten znajdował się pod władzą Najaków z Gingee. Holendrzy na początku XVII wieku, pragnąc rozszerzyć swój handel w rejonie Zatoki Bengalskiej i wykorzystać lokalną produkcję dóbr, wybrali region Cuddalore i uzyskali zgodę Kryszny Nayaki z Gingee na budowę fortu w Devanampatnam, którą przyznano w 1608 roku i rozpoczęto budowę. Jednak Najak wycofał się po tym, jak Portugalczycy, wówczas dominujący gracze w handlu na wybrzeżu Koromandelskim, wywarli nacisk na władców zwierzchnich Gingee, Venkatę I z Imperium Widźajanagar, aby uniemożliwić Holendrom wejście.

W rezultacie fort pozostał w rękach Najaków z Gingee pod nadzorem wyznaczonych kupców. Handel zamorski trwał nadal, a port stał się ważnym źródłem drewna sandałowego, kamfory, goździków, gałki muszkatołowej, kwiatu muszkatołowego, zielonego aksamitu, porcelany, miedzi i mosiądzu. Fort zbudował kupiec balija Chinnia Chetti.

Później, gdy Gingee zajęli Marathowie, syn Śiwadźiego, Radźaram Ćhatrapati, oblężony w twierdzy Gingee przez armię mogolską, zamierzał sprzedać fort w Devanampatnam temu z europejskich oferentów, kto zaoferuje najwyższą cenę. W 1690 roku Brytyjczycy wygrali licytację, przebijając Holendrów i Francuzów. Elihu Yale, gubernator Madrasu, po długich i żmudnych negocjacjach nabył fort i nazwał go Fortem Świętego Dawida, na cześć walijskiego świętego.

Cena zakupu obejmowała nie tylko fort, ale także sąsiadujące miasta i wioski w zasięgu przypadkowego strzału z działa. Oddano wielki strzał w różnych kierunkach, i cały teren znajdujący się w jego zasięgu, w tym miasto Cuddalore, przeszedł w posiadanie Anglików. Uzyskane w ten sposób wioski nazywane są do dziś „wioskami kul armatnich”.

James Macrae był gubernatorem fortu, a w 1725 roku został gubernatorem Prezydencji Madrasu. Od 1725 roku Brytyjczycy znacznie wzmocnili fortyfikacje. W 1746 roku Fort Świętego Dawida stał się brytyjską kwaterą główną dla południowych Indii, a ataki sił francuskich pod dowództwem Dupleixa zostały skutecznie odparte.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort St. David” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Fort St. David zajmuje 4071. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 142. wśród 179 obiektów w Indiach. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1119 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 51% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indie.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗