Niemcy · XIII wiek
Trausnitz Castle zajmuje 1303. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 105. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1204, wcześniejsza niż u 75% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3597 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 81% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Monachium, 61 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Zamek Trausnitz to średniowieczny zamek położony w Landshut, w Bawarii w Niemczech.
Był domem dynastii Wittelsbachów i pełnił funkcję ich książęcej rezydencji dla Dolnej Bawarii w latach 1255–1503, a później siedziby dziedzicznych władców całej Bawarii. Zamek został założony w 1204 roku przez księcia Ludwika I.
Sala Rycerska zamku Trausnitz należy do głównych budowli z XIII wieku i istniała już około 1260/70 roku. Pomieszczenie ma powierzchnię 245 m² i podzielone jest na dwie nawy, na cztery przęsła jedna nawa. Zastosowane konstrukcje należą do okresu tzw. „Zisterziensergotik” (gotyku cysterskiego).
Dziś Sala Rycerska wykorzystywana jest do bankietów festiwalowych lub krótkotrwałych wystaw.
„Loggia”, tak nazywana już od 1493 roku, została ukończona w XVI wieku. Taras wieżowy oferuje wspaniały widok na miasto przez okrągłe arkady. Po stronie wschodniej znajduje się wieża schodowa. Drewniany sufit z profilowanymi rozetami pochodzi z czasów Wilhelma V. Po południowej stronie pomieszczenia znajduje się murowana kamienna estrada muzyczna. „Söller” wykorzystywany jest dziś do wielu różnych celów i może pomieścić maksymalnie 99 osób.
Biała Sala znajduje się na pierwszym piętrze skrzydła Dürnitz, bezpośrednio nad Salą Rycerską. Biała Sala istnieje prawdopodobnie od XV wieku i najprawdopodobniej zaplanowano ją jako wielką salę balową. Wygląda na to, że sala nigdy nie została ukończona, ponieważ nie ma śladów malowideł typowych dla zamku z tego okresu.
Licząca około 240 m² i dwie kondygnacje wysoka sala wykorzystywana jest dziś do bankietów, powitań, koncertów i wykładów.
Zjawisko, które rozprzestrzeniło się w Europie renesansu w XVI i XVII wieku, gabinet osobliwości był w istocie prywatną kolekcją rzadkich, nieznanych i zdumiewających przedmiotów. Popularne, wizualne i encyklopedyczne w swoim charakterze, te gabinety, czyli Wunderkammern, obejmowały różnorodne okazy zarówno ze znanych, jak i nowo odkrytych światów. Te zbiory osobliwych przedmiotów, z natury pozornie nieludzkich, wymagają zastosowania ludzkich cech i właściwości, by opisać ich nieludzki charakter.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Trausnitz Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →