Vankale zajmuje 847. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 21. wśród 128 obiektów w Turcji. Data powstania: ok. 850 p.n.e., wcześniejsza niż u 99% datowanych obiektów atlasu. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4390 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 85% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Turcja.
Twierdza Van (znana także jako Cytadela Van; tur. Van Kalesi; orm. Վանի Բերդ; kurd. Kela Wanê) to masywna kamienna fortyfikacja zbudowana przez starożytne królestwo Urartu w IX–VII wieku p.n.e., stanowiąca największy przykład tego rodzaju budowli. Góruje nad ruinami Tuszpy, starożytnej stolicy Urartu z IX wieku p.n.e., która skupiała się wokół stromego urwiska, na którym stoi dziś twierdza. Szereg podobnych fortyfikacji wzniesiono w całym królestwie Urartu, zwykle wykuwanych w zboczach wzgórz i wychodniach skalnych w miejscach, gdzie dziś stykają się Armenia, Turcja i Iran. Kolejne ludy, takie jak Medowie, Achemenidzi, Ormianie, Partowie, Rzymianie, Persowie sasanidzcy, Bizantyńczycy, Arabowie, Seldżukowie, Safawidzi, Afszarydzi, Osmanie i Rosjanie, kontrolowały twierdzę w różnych okresach. Starożytna twierdza znajduje się tuż na zachód od miasta Van i na wschód od jeziora Van, w prowincji Van w Turcji.
Silva Tipple New Lake poprowadziła amerykańską ekspedycję do tych ruin w latach 1938–1940. Większość znalezisk i dokumentacji terenowej z tej wyprawy zaginęła podczas zatonięcia statku S.S. Athenia w 1940 roku.
Dolne partie murów Cytadeli Van wzniesiono z bazaltu bez zaprawy murarskiej, natomiast resztę zbudowano z cegły suszonej.
Tego rodzaju twierdze służyły do sprawowania kontroli regionalnej, a nie do obrony przed obcymi armiami. Ruiny tej twierdzy znajdują się poza granicami współczesnego miasta Van, gdzie wspierają mury wzniesione w okresie średniowiecza.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Van Fortress” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →