Willibaldsburg

Willibaldsburg to zamek na przylądku skalnym, wzniesiony około 1353 roku, w Eichstätt w Górnej Bawarii. Aż do połowy XVIII wieku był reprezentacyjnym zamkiem i siedzibą biskupów-książąt Eichstätt.

Ta ufortyfikowana rezydencja leży na zachód od Starego Miasta, na wydłużonym grzbiecie wzgórza Willibaldsberg, na wysokości 464 m n.p.m., z widokiem na dolinę Altmühl; wschodnia część grzbietu nazywana jest Frauenbergiem. Naprzeciwko, po wschodniej stronie doliny, leży miasto katedralne Eichstätt, a po zachodniej stronie zakola doliny — Marienstein. Całkowita długość grzbietu wynosi ok. 420 metrów i dzięki temu położeniu jest on naturalnie dobrze chroniony. Rzeka Altmühl tworzy w tym miejscu ostry zakręt, który dzięki powstałemu grzbietowi był idealnym miejscem na średniowieczny zamek, a później twierdzę. Nazwę zawdzięcza pierwszemu biskupowi Willibaldowi z Eichstätt (ok. 700 – ok. 787). Zamek i miasto leżą na terenie Parku Przyrody Doliny Altmühl, w krainie kulturowej Frankonii.

Pierwsze fortyfikacje na wzgórzu zamkowym wzmiankowane są już w 1070 roku. Pod rządami biskupa Bertholda von Nürnburga, znanego też jako Berthold von Zollern (1355–1365), rozpoczęto ok. 1355 roku rozbudowę ku ufortyfikowanej rezydencji biskupów Eichstätt, gdyż dotychczasowa siedziba biskupia znajdowała się w mieście, przy katedrze. Ta wczesnogotycka budowla, leżąca na zachodnim cyplu wzgórza, była zapewne dużym kamiennym domem, wieżą i kaplicą, chronionymi otaczającymi murami kurtynowymi i fosami. Po wygaśnięciu rodu hrabiów von Hirschberg w 1305 roku biskupi musieli samodzielnie zorganizować obronę militarną diecezji. Kapituła katedralna początkowo sprzeciwiała się planom rozbudowy z powodu wysokich kosztów, lecz biskup zdołał postawić na swoim.

Biskup Fryderyk IV z Oettingen (1383–1415) wzmocnił fortyfikacje, budując Zwinger oraz „aestuarium magnum aestivale”. Był to zapewne budynek halowy, letni dom, podobny do znajdowanych w innych zamkach tego okresu.

Za rządów biskupów Albrechta II von Hohenrechberg (1429–1445) i Martina von Schaumberg (1560–1590) obwarowania zamku rozbudowano i wzmocniono. W ciągu 50 lat Willibaldsburg przeszedł znaczącą przemianę z późnośredniowiecznego zamku, poprzez okazałą ufortyfikowaną budowlę kontrreformacyjną za Schaumberga, po późnorenesansowy pałac letni za biskupa Johanna Konrada von Gemmingena (1595–1612).

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Willibaldsburg” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Willibaldsburg zajmuje 4488. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 343. wśród 505 obiektów w Niemczech. Data powstania — 1070, wcześniejsza niż u 89% datowanych obiektów atlasu — jeden z 325 obiektów atlasu powstałych w XI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1947 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 66% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Monachium, 89 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗