Anglia · XI wiek
Zamek w Windsorze zajmuje 11. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 3. wśród 360 obiektów w Anglii. Data powstania: 1070, wcześniejsza niż u 88% datowanych obiektów atlasu, jeden z 439 obiektów atlasu powstałych w XI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 116 145 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 99% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Londyn, 33 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Anglia.
Zamek w Windsorze (ang. Windsor Castle) – rezydencja królów angielskich od 1110 roku, położona w mieście Windsor (hrabstwo Berkshire w Anglii), około 40 kilometrów na zachód od centrum Londynu.
Oryginalny zamek został zbudowany w XI wieku, po normańskim podboju Anglii przez Wilhelma Zdobywcę. Od czasów Henryka I (który panował w latach 1100–1135) był wykorzystywany przez panującego monarchę i jest najstarszym nieprzerwanie zamieszkanym pałacem w Europie. Reprezentacyjne apartamenty państwowe zamku z początku XIX wieku, cechujące się bogatym wystrojem zostały opisane przez historyka sztuki Hugh Robertsa jako „wspaniały i niezrównany ciąg pomieszczeń, powszechnie uważany za najdoskonalsze i najbardziej kompletne wyrażenie późniejszego gustu georgiańskiego”.
W obrębie murów zamku znajduje się XV-wieczna kaplica św. Jerzego, uznana przez historyka Johna Martina Robinsona za „jedno z najwyższych osiągnięć angielskiej architektury gotyku wertykalnego”.
Oryginalnie wzniesiony w celu zamanifestowania dominacji normańskiej na obrzeżach Londynu i kontroli strategicznie ważnego odcinka Tamizy, zamek Windsor został zbudowany jako rezydencja rycerska typu motte, z trzema dziedzińcami otaczającymi centralny kopiec. Stopniowo zastępowany fortyfikacjami kamiennymi, zamek przetrwał długotrwałe oblężenie podczas pierwszej wojny baronów na początku XIII wieku. W połowie tego stulecia Henryk III wzniósł w obrębie zamku luksusowy pałac królewski, a Edward III poszedł o krok dalej, przebudowując pałac na jeszcze wspanialszy zespół budynków w ramach przedsięwzięcia, które miało stać się „najdroższym świeckim projektem budowlanym całego średniowiecza w Anglii” . Podstawowy projekt Edwarda przetrwał okres Tudorów, w którym Henryk VIII i Elżbieta I coraz częściej wykorzystywali zamek jako dwór królewski i centrum dyplomatycznych rozrywek.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Windsorze” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →