Zhonghuamen (Nankin)

Zhonghuamen (chin. upr. 中华门, chin. trad. 中華門, pinyin Zhōnghuámén) – dawna południowa brama miejska Nankinu.

Wybudowana została w latach 1366–1387, podczas budowy murów miejskich Nankinu przez cesarza Zhu Yuanzhanga, na miejscu wcześniejszej budowli z X wieku. Brama stanowi monumentalną, skomplikowaną strukturę pełniącą również rolę twierdzy. Pierwotnie nosiła nazwę Jubaomen. Obecną nazwę, oznaczającą Brama Chińska, otrzymała w 1931 roku dla upamiętniania rewolucji Xinhai. Cały kompleks ma 15 000 m² powierzchni, 118 m długości wzdłuż osi wschód-zachód i 129 m długości wzdłuż osi północ-południe. Po obu stronach bramy ciągną się wały z pnącymi się w górę szerokimi schodami, po których dowódcy mogli wjeżdżać konno do głównej wieży.

Twierdza składa się z trzech następujących po sobie dziedzińców. W wypadku gdyby wróg sforsował główne wrota, mógł zostać zamknięty na jednym z nich. Pod murami biegnie 27 tuneli, w których magazynowano na wypadek oblężenia wodę i żywność wystarczające dla 3-tysięcznej załogi.

Obecnie na obszarze bramy znajdują się ogrody, w których uprawiane są drzewka bonsai.

Tekst pochodzi z artykułu „Zhonghuamen (Nankin)” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Mur miejski Nankinu zbudowano w latach 1360–1386 za panowania założyciela dynastii Ming, cesarza Hongwu, Zhu Yuanzhanga. W 1368 roku Zhu Yuanzhang został koronowany na cesarza i uczynił Nankin swoją stolicą. Południowe i wschodnie odcinki starego muru miejskiego z czasów dynastii Tang zostały włączone do nowego muru. Odcinki północne i wschodnie wzniesiono od nowa. Mur miejski liczył 33,676 kilometra długości. Miał od 14 do 21 m wysokości; 14,5 m grubości u podstawy i 4,9 m grubości na szczycie. W murze wzniesiono trzynaście bram, a otoczony nimi obszar był największym spośród wszystkich obwarowanych miast w Chinach.

Brama znana dziś jako Brama Zhonghua nazywana była wówczas Bramą Jubao (chiń. trad. 聚寶門; chiń. upr. 聚宝门; pinyin: Jùbǎo Mén; dosł. "Brama Gromadząca Skarby"). Zbudowano ją w miejscu południowej bramy stolicy dynastii Południowej Tang. Była największą spośród trzynastu bram Nankinu. W 1931 roku, po tym jak rząd Republiki Chińskiej ustanowił Nankin swoją stolicą, bramę przemianowano na Bramę Zhonghua. W pewnym sensie odzwierciedla to triumf frakcji południowych, kierowanych przez Czang Kaj-szeka, nad frakcjami północnymi rządu Beiyang w Pekinie, które nazwały południową (główną) bramę Pekinu "Bramą Chin", by podkreślić jej status "bramy narodu".

Brama zbudowana była z ogromnych bloków kamiennych o długości 0,8–1,39 m, szerokości 0,7 m i grubości 0,26–0,35 m oraz dużej chińskiej cegły o długości 0,4 m, szerokości 0,2 m i grubości 0,1 m.

Jej wymiary wynosiły 118,5 m ze wschodu na zachód i 128 m z południa na północ. Wały miały wysokość 20,45 m. Cały otoczony obszar zajmował 15 168 metrów kwadratowych. Trzy barbakany łączyły cztery łukowe bramy, z których każda wyposażona była w bramę typu Qianjinzha (chiń. trad. 千金閘; chiń. upr. 千金闸; pinyin: Qiānjīn Zhá; dosł. "bardzo ciężka brama"), którą można było otwierać i zamykać, a także parę drewnianych drzwi. Toudaomen (chiń. trad. 頭道門; chiń. upr. 头道门; pinyin: Tóudào Mén; dosł. "pierwsza brama") składała się z 3 stopni.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Zhonghua Gate, Nanjing” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zhonghuamen (Nankin) zajmuje 2654. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 47. wśród 119 obiektów w Chinach. Data powstania — 1360, wcześniejsza niż u 56% datowanych obiektów atlasu — jeden z 604 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1989 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 67% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Nankin, 5 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Chiny.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗