Schotland
Dumbarton Castle staat op plaats 507 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 15 van de 225 die de atlas in Schotland in kaart brengt. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 7.517 keer geopend, meer dan 91% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 7 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Glasgow, 21 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Dumbarton Castle is een kasteel, gelegen aan de Firth of Clyde bij Dumbarton in de Schotse regio West Dunbartonshire. Vanaf de vijfde eeuw tot 1018 was Dumbarton Rock het machtscentrum van de Britons van het koninkrijk Strathclyde. Op twee middeleeuwse bouwwerken na stammen alle overblijvende versterkingen en gebouwen uit de achttiende eeuw. Dumbarton is een verbastering van het Schots-Gaelisch Dun Breatann, fort van de Britons.
Tekst overgenomen uit “Dumbarton Castle” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
Dumbarton Rock ontstond tussen 330 en 340 miljoen jaar geleden, tijdens het vroeg-Carboon, een tijd van wijdverbreide vulkanische activiteit in het gebied waar nu Glasgow ligt; in de loop der tijd verweerde het zachtere buitenste deel van de vulkaan weg, waardoor een vulkanische plug van basalt overbleef.
Al minstens sinds de ijzertijd was dit de plek van een strategisch belangrijke nederzetting, zoals blijkt uit archeologische vondsten.
Het volk dat er ten tijde van het Romeinse Groot-Brittannië woonde, dreef bekendelijk handel met de Romeinen. Het eerste geschreven verslag over een nederzetting daar staat echter in een brief die de heilige Patricius eind 5e eeuw schreef aan koning Ceretic van Alt Clut.
David Nash Ford heeft geopperd dat Dumbarton het Cair Brithon ('Fort van de Britten') was dat Nennius vermeldde onder de 28 steden van het sub-Romeinse Brittannië. Van de 5e tot de 9e eeuw was het kasteel het centrum van het onafhankelijke Brythonische koninkrijk Strathclyde. Alt Clut of Alcluith (Schots-Gaelisch: Alt Chluaidh, uitspraak [aɫ̪d̪̊ˈxɫ̪uəj], letterlijk 'Rots van de Clyde'), de Brythonische naam voor Dumbarton Rock, werd een metonym voor het koninkrijk. De koning van Dumbarton rond het jaar 570 was Riderch Hael, die voorkomt in Welshe en Latijnse werken.
Merlijn zou volgens de overlevering op Alt Clut hebben verbleven. De middeleeuwse Scalacronica van Sir Thomas Grey vermeldt de legende dat 'Arthur zijn neef Hoël van Bretagne ziek achterliet in Alcluit in Schotland'. Hoël herstelde volledig, maar werd in het kasteel belegerd door de Schotten en Picten. Het verhaal verscheen voor het eerst in Geoffrey van Monmouths Historia Regum Britanniae. In een van de lijsten van drie dingen, in de triaden van het Rode Boek van Hergest, was de derde 'Onbeteugelde Verwoesting' Aeddan Fradog (de Listige, mogelijk Áedán mac Gabráin), die naar het hof van Rhydderch de Gulle in Alclud kwam en er geen voedsel, drank of levend dier achterliet. Deze veldslag komt ook voor in verhalen over Myrddin Wyllt, de Merlijn uit Geoffrey van Monmouths Vita Merlini, mogelijk vermengd met de slag bij Arfderydd, door sommige auteurs gelokaliseerd als Arthuret.
Machinaal vertaald uit “Dumbarton Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →