Slot Monbijou

Het Slot Monbijou (Schloss Monbijou) was een paleis in Berlijn (Duitsland) aan de noordelijke oever van de Spree. Het lag tegenover het huidige Bode-Museum, in het zicht van het Berliner Stadtschloss. Slot Monbijou werd in de Tweede Wereldoorlog sterk beschadigd en in 1959 volledig afgebroken.

Tekst overgenomen uit “Slot Monbijou” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

In de middeleeuwen lag de plaats buiten de stadsmuren, aan de weg naar Spandau, en bevond zich er een herenboerderij van de keurvorst van Brandenburg. Het hele gebied werd verwoest tijdens de Dertigjarige Oorlog.

In 1649 gaf Frederik Willem I, keurvorst van Brandenburg, algemeen bekend als de Grote Keurvorst (Der Große Kurfürst) om zijn militaire en politieke bekwaamheden, opdracht om het terrein opnieuw te bewerken, en schonk hij het aan zijn eerste echtgenote, gravin Louise Henriette van Nassau. Met grote toewijding richtte zij er een voorbeeldig landgoed in, met akkerbouw en zuivelbedrijf naar Nederlands model. De eerste aardappelen in het markgraafschap Brandenburg werden daar als sierplant en curiositeit geteeld. Na Henriettes dood in 1667 ging het bezit over naar de tweede vrouw van de keurvorst, Sophia Dorothea van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg.

Zij voegde er een tuin met een klein zomerhuis aan toe, de kiem van het latere paleis en de bijbehorende gronden. Frederik I, die in 1688 na de dood van zijn vader keurvorst van Brandenburg werd en in 1701 koning in Pruisen, besloot het landgoed uit te breiden.

Graaf von Wartenberg, zijn eerste minister en favoriet, liet er een "lusthuis" bouwen, een klein paleis van slechts 400 vierkante meter, opgetrokken door hofarchitect Eosander von Göthe tussen 1703 en 1706 in laatbarokke stijl. Frederik I schonk het aan gravin Wartenberg, zijn maîtresse.

Vanaf 1712 diende het kleine paleis als zomerresidentie van Sophia Dorothea van Hannover, die in 1706 trouwde met Frederik Willem I van Pruisen, de zoon en opvolger van Frederik I. Zowel zij als haar schoonvader wordt de naam "Monbijou" toegeschreven, afkomstig van het Franse mon bijou ("mijn juweel"). In 1717 logeerde tsaar Peter de Grote van Rusland met zijn hofhouding twee dagen in Monbijou, tijdens een buitenlandse reis. Volgens tijdgenoten lieten de Russische gasten het landgoed na hun vertrek in "een complete chaos" achter. Dorotheas zoon, Frederik de Grote, liet het paleis moderniseren en aanzienlijk uitbreiden zodra hij de troon had bestegen.

Machinaal vertaald uit “Monbijou Palace” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Slot Monbijou staat op plaats 796 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 63 van de 505 die de atlas in Duitsland in kaart brengt. Gebouwd in 1703, en daarmee ouder dan 22% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 556 bouwwerken in de atlas die uit de 18e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 6.806 keer geopend, meer dan 89% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 19 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Berlijn, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗