Olonets Fortress

De vesting Olonets was een "grensvesting" bij de samenvloeiing van de rivieren de Olonka en de Megrega nabij de hoofdnederzetting van het pogost van Olonets, Tolmatsjov Navolok, en het dorp Oksentjevo, een buitenpost aan de grens met Zweden en zetel van de wojwode van Olonets.

De vesting Olonets werd in zo kort mogelijke tijd gebouwd, in september 1649, overeenkomstig een decreet van tsaar Aleksej Michajlovitsj. De bouw stond onder leiding van vorst Fjodor Volkonski en de klerk Stepan Jelagin. De bevolking bestond uit welgestelde boeren uit de pogosten van Zaonezje, die handel dreven en verschillende ambachten uitoefenden, waaronder ijzerbewerking. De vesting werd het centrum waaromheen de toekomstige stad Olonets vorm kreeg. De vestingmuur, met 1.300 schietgaten en negentien torens, strekte zich uit over 1,5 km (783 sazjen) langs de rivieroevers. De vesting lag op een niveau van 10–11 m boven het water. De hoogste van haar torens, de Rode Toren, was 32 m hoog.

Binnen de muren van de vesting bevonden zich de Drie-eenheidskerk, graanschuren, de rechtbanken van de wojwode en 155 huishoudens, waar de burgerbevolking bij militaire conflicten haar toevlucht zocht. Wat het aantal torens, de lengte van de muren en de militaire uitrusting betreft, overtrof de vesting die van Archangelsk en de vestingen van Siberië. De vesting ging teloor bij de brand van 1741 en werd nooit herbouwd.

Machinaal vertaald uit “Олонецкая крепость” op de Wikipedia in het Russisch, CC BY-SA 4.0.

Olonets Fortress staat op plaats 7.492 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 140 van de 145 die de atlas in Rusland in kaart brengt. Gebouwd in 1648, en daarmee ouder dan 28% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 626 bouwwerken in de atlas die uit de 17e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia (in het Russisch) ↗