Pakistan · 16e eeuw
Skardu Fort staat op plaats 3.135 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 12 van de 31 die de atlas in Pakistan in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1600, en daarmee ouder dan 31% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 887 bouwwerken in de atlas die uit de 16e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 1.008 keer geopend, meer dan 51% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 1 andere bouwwerken uit de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Skardu Fort, of Kharpocho (Balti: کھرفچو; Urdu: قلعہ سکردو; letterlijk: de koning der forten), is een fort in Skardu, in de regio Gilgit-Baltistan van Pakistan. Het diende voornamelijk als militair bolwerk en strategische uitkijkpost. Het ligt boven de samenvloeiing van de Indus en de Shigar, met uitzicht op de Rots van Skardu.
Het vroegste bouwwerk van het fort werd aan het einde van de 16e eeuw gebouwd door koning Ali Sher Khan Anchan. Het paleis Mendoq Khar van zijn Ladakhi koningin, Mandok Gyalmo, ligt vlak naast het fort. Het fort bleef het centrum van de Maqpon-dynastie tot de val van de Maqpon-heerser Ahmad Shah in de 19e eeuw, ten val gebracht door de Dogra's.
Tijdens zijn inval in Baltistan in 1840 bestormde de Dogra-generaal Zorawar Singh het fort en legde het met de grond gelijk. Zorawar Singh liet een ander fort bouwen op vlak terrein naast de heuvel Kharpocho.
Het fort werd belegerd tijdens de eerste Indo-Pakistaanse Oorlog van 1947–1948 door de Ibex Force en de Chitral Scouts onder kolonel Mata ul-Mulk. De Jammu and Kashmir State Forces, onder bevel van luitenant-kolonel Sher Jung Thapa, gaven zich uiteindelijk over op 14 augustus 1948, een jaar na de onafhankelijkheid van Pakistan, nadat hun voorraden waren uitgeput.
Machinaal vertaald uit “Skardu Fort” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →