Skardu Fort

Fort Skardu, znany też jako Kharpocho (balti: کھرفچو; urdu: قلعہ سکردو; dosł. „król fortów”), to fort w Skardu, w regionie Gilgit-Baltistan, w Pakistanie. Pełnił głównie funkcję fortecy militarnej i strategicznego punktu obserwacyjnego. Leży nad zbiegiem rzek Indus i Shigar, górując nad Skałą Skardu.

Najwcześniejszą budowlę fortu wzniósł król Ali Sher Khan Anchan pod koniec XVI wieku. Pałac Mendoq Khar jego ladakhskiej żony, Mandok Gyalmo, znajduje się tuż obok fortu. Fort pozostawał centrum dynastii Maqpon aż do upadku władcy Maqpon, Ahmada Shaha, w starciu z Dogrami w XIX wieku.

Podczas swojej inwazji na Baltistan w 1840 roku dogrijski generał Zorawar Singh zdobył fort szturmem i zrównał go z ziemią. Zorawar Singh kazał wznieść inny fort na równym terenie obok wzgórza Kharpocho.

Fort był oblegany podczas pierwszej wojny indyjsko-pakistańskiej 1947–1948 przez Ibex Force i Chitral Scouts pod dowództwem płk. Mata ul-Mulka. Siły stanowe Dżammu i Kaszmiru pod dowództwem ppłk. Sher Junga Thapy ostatecznie poddały się po wyczerpaniu zapasów żywności 14 sierpnia 1948 roku, rok po uzyskaniu niepodległości przez Pakistan.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Skardu Fort” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Skardu Fort zajmuje 3130. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 12. wśród 32 obiektów w Pakistanie. Data powstania — ok. 1600, wcześniejsza niż u 33% datowanych obiektów atlasu — jeden z 755 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Pakistan.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗