Niemcy · XIX wiek
Pałac Linderhof zajmuje 97. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 9. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1870, wcześniejsza niż u 6% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 33 922 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 99% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Innsbruck, 47 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Pałac Linderhof – neobarokowy pałac w Niemczech, w regionie Oberammergau w południowo-zachodniej Bawarii. Jest jednym z trzech zamków króla Ludwika II, a przy tym jedynym, w którym władca mieszkał przez dłuższy czas. Pierwsze plany budowy pałacu powstały w 1869, budynek wznoszono zaś w latach 1874–1878.
W odróżnieniu od pałacu Herrenchiemsee, Linderhof nie jest kopią istniejącej budowli. Został jedynie zainspirowany przez Petit Trianon w Wersalu oraz inne osiemnastowieczne budowle francuskie. Przed pałacem znajduje się sztuczny gejzer, który wytryskuje co 30 minut.
W 2025 roku został umieszczony na liście światowego dziedzictwa UNESCO w ramach wpisu pod nazwą Pałace Ludwika II Bawarskiego: Neuschwanstein, Linderhof, Schachen i Herrenchiemsee.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Linderhof” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Ludwik znał już okolice Linderhof z młodości, gdy towarzyszył ojcu, królowi Maksymilianowi II Bawarskiemu, w polowaniach w Alpach Bawarskich. Gdy Ludwik II został królem w 1864 roku, odziedziczył po ojcu domek myśliwski, tzw. Königshäuschen („mały domek królewski”), a w 1869 roku rozpoczął rozbudowę budynku. W 1874 roku postanowił zburzyć Königshäuschen i odbudować go w obecnej lokalizacji w parku. Jednocześnie do pozostałego kompleksu w kształcie litery U dodano trzy nowe pomieszczenia i klatkę schodową, a poprzednią drewnianą elewację obłożono kamiennymi fasadami. Budynek zaprojektowano w stylu drugiego rokoka. Między 1863 a 1886 rokiem na budowę Linderhof wydano łącznie 8 460 937 marek.
W 2025 roku pałac został wpisany przez UNESCO na Listę Światowego Dziedzictwa.
Chociaż Linderhof jest znacznie mniejszy od Wersalu, widać wyraźnie, że pałac francuskiego Króla Słońce Ludwika XIV (który był dla Ludwika idolem) stanowił jego inspirację. Klatka schodowa jest na przykład zmniejszoną kopią słynnych Schodów Ambasadorskich w Wersalu, które zostaną w pełnej skali odtworzone w Herrenchiemsee, kolejnym projekcie pałacowym Ludwika, zaprojektowanym mniej jako budynek mieszkalny, a bardziej jako hołd dla Króla Słońce.
Stylistycznie jednak budynek i jego wystrój czerpią inspirację z rokoka Ludwika XV z połowy XVIII wieku, a mały pałac w dolinie Graswang oparty był bezpośrednio na Petit Trianon tego króla w Wersalu. Symbol słońca, obecny wszędzie w dekoracji pomieszczeń, przedstawia francuską koncepcję absolutyzmu, która dla Ludwika była doskonałym ucieleśnieniem jego ideału monarchii z Bożej łaski, dysponującej pełną władzą królewską. Taka monarchia nie mogła już zostać zrealizowana w Europie drugiej połowy XIX wieku. W Królestwie Bawarii władza monarchy była konstytucyjnie mocno ograniczona, nie licząc niekompetencji i braku zainteresowania Ludwika prawdziwym zajmowaniem się sprawami państwa i politycznymi zmaganiami o władzę.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Linderhof Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →