Niemcy · XIV wiek
Rezydencja w Ansbachu zajmuje 2430. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 187. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1398, wcześniejsza niż u 51% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2275 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 72% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Rezydencja w Ansbachu – barokowa budowla, znajdująca się w Ansbach przy Fränkische Rezat obok wzgórz Frankenhöhe nieopodal Oranżerii.
Tekst pochodzi z artykułu „Rezydencja w Ansbachu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pałac rozwinął się z budowli średniowiecznej. Od 1398 do 1400 roku Fryderyk I, elektor Brandenburgii, rozbudował Stiftshof poza murami miasta na zamek wodny. Pozostałości strukturalne zachowały się w północno-zachodnim skrzydle obecnego budynku.
Georg Fryderyk, margrabia Brandenburgii-Ansbach, zlecił szwabskiemu architektowi Blasiusowi Berwartowi (jego głównemu architektowi w latach 1563–1580) budowę pałacu. Wzniesiono go w stylu renesansowym w latach 1565–1575. W tych samych latach zbudowano wielką salę, dziś zwaną "Gothische Halle" (Salą Gotycką) ze względu na jej sklepienie żebrowe. Mieści się w niej dziś największa kolekcja fajansu i porcelany dawnej "Manufaktury w Ansbach".
Sto lat później główne prace budowlane prowadzili Gabriel de Gabrieli (1694–1716), Karl Friedrich von Zocha (1719–1730) oraz Leopold Retti (1731–1749). W latach 1705–1738 budynek przybrał obecną formę.
Gabriel de Gabrieli stworzył przed 1709 rokiem skrzydło południowo-wschodnie z główną fasadą w stylu zbliżonym do baroku wiedeńskiego. Wnętrze pochodzi z lat 1734–1745, wykonane pod kierunkiem architekta Leopolda Rettiego. Carlo Carlone stworzył fresk na suficie Festsaal (Sali Świątecznej). Porcelana miśnieńska prezentowana jest w Spiegelkabinett (Sali Luster).
Wnętrze pałacu obejmuje salę luster z francuskimi elementami rokokowymi; wielka sala posiada malowany sufit, a pomieszczenia wyposażono w płytki z porcelany ansbachskiej z XVIII wieku. Pałac posiadał ogród założony w XVI wieku i przekształcony w XVIII wieku, wraz z orangerią.
Zamek posiada bogato urządzone sale reprezentacyjne na pierwszym piętrze. W 1791 roku Karl August von Hardenberg, przedstawiciel Prus w Ansbach, dodał sale posiedzeń oraz bibliotekę. Od 1806 roku, gdy w Ansbach zaczął funkcjonować Królewski Bawarski Rząd Rezatkreis, pomieszczenia pierwszego piętra zamku przekształcono w biura, podczas gdy pomieszczenia na innych piętrach pozostały niezmienione. W latach 1962–1974 zakończono ostatnie większe prace renowacyjne zamku.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Ansbach Residence” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →