Duitsland · 14e eeuw
Residenz Ansbach staat op plaats 2.430 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 187 van de 714 die de atlas in Duitsland in kaart brengt. Gebouwd in 1398, en daarmee ouder dan 51% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 758 bouwwerken in de atlas die uit de 14e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.275 keer geopend, meer dan 72% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 3 andere bouwwerken uit de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Ansbach Residence (Residenz Ansbach), ook bekend als Markgrafenschloss (Markgravenpaleis), is een paleis in Ansbach, Duitsland. Het was de regeringszetel van de markgraaf van Brandenburg-Ansbach. Tegenwoordig is het de bestuurszetel van de regering van Midden-Franken. De grote zaal en de oranjerie in de tuin dienen als locatie voor het tweejaarlijkse muziekfestival Bachwoche Ansbach.
Het paleis ontwikkelde zich uit een middeleeuws gebouw. Tussen 1398 en 1400 breidde Frederik I, keurvorst van Brandenburg, een stiftshof buiten de stadsmuren uit tot een waterkasteel. Structurele resten hiervan zijn bewaard gebleven in de noordwestvleugel van het huidige gebouw.
Georg Frederik, markgraaf van Brandenburg-Ansbach, gaf de Zwabische architect Blasius Berwart (zijn hoofdarchitect van 1563 tot 1580) opdracht een paleis te bouwen. Het werd tussen 1565 en 1575 opgetrokken in renaissancestijl. In diezelfde periode werd een grote zaal gebouwd, nu bekend als de "Gothische Halle" (Gotische Zaal) vanwege het ribgewelf. Deze herbergt tegenwoordig de grootste verzameling faience en porselein van de voormalige "Ansbacher Manufaktur".
Een eeuw later werd de grootste bouwactiviteit uitgevoerd door Gabriel de Gabrieli (1694–1716), door Karl Friedrich von Zocha (1719–1730) en door Leopold Retti (1731–1749). Tussen 1705 en 1738 kreeg het gebouw zijn huidige vorm.
Gabriel de Gabrieli creëerde vóór 1709 de zuidoostvleugel, met de hoofdgevel in een stijl vergelijkbaar met de Weense barok. Het interieur dateert van 1734 tot 1745, onder architect Leopoldo Retti. Carlo Carlone schilderde een fresco op het plafond van de Festsaal (Feestzaal). In de Spiegelkabinett (Spiegelzaal) wordt Meissens porselein tentoongesteld.
Het interieur van het paleis heeft een spiegelzaal met Franse rococo-kenmerken; de grote zaal kreeg een beschilderd plafond en de vertrekken werden voorzien van 18e-eeuwse Ansbachse porseleinen tegels. Er was een tuin die in de 16e eeuw werd aangelegd en in de 18e eeuw werd aangepast met een oranjerie.
Het kasteel heeft rijk gemeubileerde staatsievertrekken op de eerste verdieping. In 1791 voegde Karl August von Hardenberg, de vertegenwoordiger van Pruisen in Ansbach, bestuursvertrekken en een bibliotheek toe.
Machinaal vertaald uit “Ansbach Residence” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →