Sardar's Fortress

Sardarabad (orm. Սարդարապատ, transkr. Sardarapat; pers. سردارآباد, transkr. Sardâr-âbâd), znany także jako Sardari Berd (orm. Սարդարի բերդ, dosł. „twierdza sardara”), to XIX-wieczna twierdza i ośrodek miejski zbudowany w chanacie erywańskim w kadżarskim Iranie, na terytorium dzisiejszej Armenii. Jego ruiny znajdują się w pobliżu wsi Nor Armavir w prowincji Armavir w Armenii.

Twierdzę zbudowano za panowania Hosejna Qoli Chana (rządy 1807–1828), sardara Erywania (Erewania). Powstała w celu ochrony zwyczajowej trasy inwazji z Rosji i Imperium Osmańskiego oraz jako letnia rezydencja władców chanatu. Brat sardara, Hasan Chan, uczynił twierdzę swoją stałą siedzibą, wykorzystując ją do przeprowadzania najazdów na Gruzję i Imperium Osmańskie. W budowie twierdzy uczestniczyli brytyjscy eksperci. Francuscy inżynierowie umocnili twierdzę około 1808 roku. Zbudowano ją głównie z kamieni pochodzących z ruin szczytowej twierdzy starożytnego miasta Armavir (wcześniej urartyjskiego Argisztichinili).

Twierdza miała plan czworoboczny, cztery bramy oraz podwójne mury wzmocnione dużymi wieżami. Pałac chana oraz magazyny znajdowały się przy południowym murze i były otoczone rozległymi ogrodami nawadnianymi wodą z kanału prowadzącego od rzeki Araks do twierdzy. Nowo wzniesiona twierdza stała się niewielkim ośrodkiem miejskim, zamieszkanym przez około 500 Ormian – głównie rzemieślników i kupców – pochodzących z Bayazitu i Arjeszu w Imperium Osmańskim. Znaczna ludność muzułmańska twierdzy składała się głównie z personelu wojskowego i opuściła ją w całości po jej upadku w 1827 roku. Ludność ormiańska założyła kościół zwany Surb Astwacacin (Świętej Marii), przy którym działała własna szkoła. Sardar założył przy twierdzy dom celny i karawanseraj, aby wykorzystać szlak karawan z Erzurum i Kars, przebiegający przez Sardarabad.

Twierdza nie była jeszcze w pełni ukończona, gdy wybuchła wojna rosyjsko-perska 1826–1828. Sardarabad został oblężony przez wojska rosyjskie dowodzone przez generała Afanasija Krasowskiego we wrześniu 1827 roku. Twierdzy broniła załoga licząca 2000 żołnierzy pod dowództwem Hasana Chana. Południowy mur zawalił się w wyniku ostrzału, a Hasan Chan uciekł z twierdzy w nocy 19 września.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Sardarabad (fortress)” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Sardar's Fortress zajmuje 7135. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 27. wśród 28 obiektów w Armenii. Data powstania — 1807, wcześniejsza niż u 12% datowanych obiektów atlasu — jeden z 607 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Iğdır, 24 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Armenia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗