Armenië · 19e eeuw
Sardar's Fortress staat op plaats 8.056 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 27 van de 27 die de atlas in Armenië in kaart brengt. Gebouwd in 1807, en daarmee ouder dan 11% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 705 bouwwerken in de atlas die uit de 19e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 1 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Iğdır, 24 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Sardarabad (Armeens: Սարդարապատ, getranslitereerd: Sardarapat; Perzisch: سردارآباد, getranslitereerd: Sardâr-âbâd), ook bekend als Sardari Berd (Armeens: Սարդարի բերդ, letterlijk 'fort van de sardar'), was een 19e-eeuws fort en stedelijk centrum, gebouwd in het khanaat Erivan in Qajar-Iran, op het grondgebied van het huidige Armenië. De ruïnes bevinden zich nabij het dorp Nor Armavir in de provincie Armavir in Armenië.
Het fort werd gebouwd onder Hossein Qoli Khan (r. 1807-1828), de sardar van Erivan (Jerevan). Het werd opgericht om de gebruikelijke invasieroute vanuit Rusland en het Ottomaanse Rijk te beschermen en om te dienen als zomerresidentie voor de heersers van het khanaat. De broer van de sardar, Hasan Khan, maakte het fort tot zijn gebruikelijke verblijfplaats en gebruikte het om invallen te doen in Georgië en het Ottomaanse Rijk. Britse deskundigen namen deel aan de bouw van het fort. Franse ingenieurs versterkten het fort rond 1808. Het werd voornamelijk gebouwd met stenen afkomstig van de ruïnes van het heuveltopfort van de antieke stad Armavir (voorheen het Urartische Argishtikhinili).
Het fort was vierhoekig en had vier poorten en dubbele muren, versterkt met grote torens. Het paleis van de khan en de opslagplaatsen bevonden zich naast de zuidelijke muur en waren omgeven door grote tuinen, die werden geïrrigeerd met water uit een kanaal vanaf de rivier de Aras naar het fort. Het nieuw gebouwde fort werd een klein stedelijk centrum, bewoond door ongeveer 500 Armeniërs - voornamelijk ambachtslieden en kooplieden - afkomstig uit Bayazit en Arjesh in het Ottomaanse Rijk. De aanzienlijke moslimbevolking van het fort bestond voornamelijk uit militair personeel en vertrok volledig na de val van het fort in 1827. De Armeense bevolking stichtte een kerk genaamd Surb Astvatsatsin (Sint-Maria), die een eigen school had. De sardar richtte een douanekantoor en karavanserai op nabij het fort om te profiteren van de karavaanroute vanuit Erzurum en Kars, die door Sardarabad liep.
Het fort was nog niet volledig voltooid toen de Russisch-Perzische Oorlog van 1826-1828 uitbrak. Sardarabad werd in september 1827 belegerd door Russische troepen onder bevel van generaal Afanasy Krasovsky. Het fort werd verdedigd door een garnizoen van 2000 soldaten onder bevel van Hasan Khan.
Machinaal vertaald uit “Sardarabad (fortress)” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →