Szwecja · XIII wiek
Zamek Stegeborg zajmuje 2399. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 56. wśród 209 obiektów w Szwecji. Data powstania: ok. 1225, wcześniejsza niż u 73% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3486 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 81% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Linköping, 57 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Szwecja.
Zamek Stegeborg to ruiny zamku w parafii St Anna, w gminie Söderköping, w regionie Östergötland, położone na wyspie w wąskiej cieśninie zatoki Slätbaken, w Szwecji.
Najstarszą częścią zamku jest kwadratowa ceglana wieża w południowo-wschodnim narożniku, zbudowana na początku XIII wieku, kiedy Söderköping stało się miastem. W XIV wieku dodano prostą warowną rezydencję, rozbudowaną i uzupełnioną murem oraz okrągłą wieżą od zachodu. W XVI i XVII wieku budowlę dalej rozbudowywano, zwłaszcza za panowania Jana III Wazy, kiedy okrągła wieża osiągnęła obecną wysokość. Ponadto do skrzydła północnego dodano kaplicę zamkową. Kilku królów z dynastii Wazów mieszkało w Stegeborgu, który w latach 1652–1689 przydzielono palatynom-hrabiom Janowi Kazimierzowi (zm. 1652) i Adolfowi Janowi. Korona sprzedała zamek w latach 30.
XVIII wieku na materiały budowlane. Dolna kondygnacja, dzięki masywnej konstrukcji murowanej, ochroniła się przed całkowitym zniszczeniem. Do 1689 roku zamek był ośrodkiem lokalnej administracji archipelagu Östergötlandu. Nowy pałac, otynkowany na biało trzykondygnacyjny budynek w stylu klasycystycznym, wzniesiony na miejscu dawnego południowego folwarku królewskiego, zbudowano w 1806 roku.
Zamek wzmiankowany jest w 1310 roku jako Stækaborg: nazwa pochodzi od słowa stæk, średniowiecznoszwedzkiego określenia pala lub słupa, oraz od innej nazwy miejscowej, Stäket. „Stäk” odnosi się do kilku systemów palowań – kołków – zanurzonych w wodzie, blokujących kanał. Najstarszy z tych systemów datowany jest na okres między VII a IX wiekiem. Palowania datowane na XI wiek odkryto w wodach na północ od wyspy. Celem zapór palowych było uniemożliwienie lub utrudnienie żeglugi. Palowania te istniały jeszcze w XIX wieku, dlatego statki musiały omijać wyspę od strony południowej, aby dotrzeć do Söderköping.
Wczesna historia Stegeborga związana jest z majątkiem Skällsvik. Folwark poświadczony jest już w 1287 roku, kiedy należał do biskupa Linköping, Benedykta Birgerssona.
Jego następca Lars Albrektsson zachował tę własność. Strategiczne położenie u wejścia do Söderköping, wówczas jednego z najbogatszych miast kraju, było oczywiste dla opiekunów Birgera Magnussona, na czele z marszem Torkelem Knutssonem. Najpóźniej w 1305 roku folwark biskupi sprzedano królowi Birgerowi.
Następnie na wysepce, leżącej w kanale morskim prowadzącym do Söderköping, zbudowano zamek.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Stegeborg Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →