Cytadela Dawida

Cytadela Dawida (hebr. ‏מגדל דוד‎, Migdal Dawid, arab. ‏برج القلعة‎, „Wieża kamienna” lub „zamkowa”) – historyczne i archeologiczne miejsce w obrębie Starego Miasta Jerozolimy.

Jest to twierdza turecka z XVI wieku, wzniesiona na miejscu wcześniejszych fortyfikacji z około roku 37 p.n.e. W tym miejscu stały ogromne wieże chroniące położony opodal pałac królewski Heroda Wielkiego. Zburzyło je wojsko cesarza Hadriana, które zajęło miasto w 135 roku. Średniowieczni pielgrzymi widzieli w ich pozostałościach ruiny pałacu biblijnego króla Dawida, który właśnie tutaj miał ułożyć starotestamentalne Psalmy. W rzeczywistości pałac Dawida znajdował się zapewne na Ofelu. Miejsce, w którym dzisiaj znajduje się Cytadela Dawida, było w czasach Dawida niezamieszkane (X wiek p.n.e.).

Wzniesiona przez Turków cytadela stanowiła część systemu obronnego starego miasta Jerozolimy, w zachodniej linii murów. Została wzniesiona z rozkazu Sulejmana Wspaniałego w roku 1532, jako twierdza zabezpieczająca jedną z ważniejszych bram Jerozolimy – Bramę Jafską.

Text adapted from “Cytadela Dawida” on Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Cytadela Dawida zajmuje 121. miejsce na 3813 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 2. wśród 13 obiektów w Izraelu. Powstał w 149 p.n.e. i jest starszy niż 99% datowanych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Izrael.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗