Zamek w Coburgu

Zamek w Coburgu, niem. Veste Coburg – niemiecki zamek i forteca obronna usytuowana na wzgórzu nad miastem Coburg w Bawarii w Górnej Frankonii.

Ze względu na położenie i owalny kształt zamek nazywany jest Koroną Frankonii, niem. Fränkische Krone. Twierdza tylko raz w całej jej historii została poddana i to z powodu oszustwa w marcu 1635, podczas wojny trzydziestoletniej. Przejął ją wówczas generał Wilhelm de Lamboy, prezentując obrońcom fałszywy list księcia Johanna Ernsta z Saksonii-Eisenach.

Forteca wzniesiona została na jednym ze wzgórz Lasów Turyńskich o wysokości 464 m n.p.m.

W 1530 w zamku mieszkał przez szereg miesięcy Marcin Luter. W XX w. był rezydencją Karola Edwarda z Saksonii-Coburga-Gothy, wnuka królowej Wiktorii Hanowerskiej. Obecnie zamek jest siedzibą muzeum ze zbiorami należącymi do książęcej rodziny Koburgów. Kolekcje obejmują m.in.: malarstwo, druki, broń, zbroje i meble.

Forteca nie była zamieszkiwana przez rodzinę książęcą od XVI w., kiedy włodarze przenieśli się do Zamku Ehrenburg w Coburgu. Książę Ernest I przebudował zamek, czyniąc z niego romantyczną rezydencję w stylu gotyckim zgodnie z modą swojej epoki. W XX w. ponownie przebudowano zamek, likwidując ingerencje Ernsta I. Uczynił to książę Karol Edward z Saksonii-Coburga-Gothy (1884–1954), żonaty z Wiktorią (1885–1970).

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Coburgu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Veste Coburg góruje nad miastem Coburg, leżącym na granicy Bawarii z Turyngią. Znajduje się na wysokości 464 metrów n.p.m. (NHN), czyli 167 metrów nad miastem. Jej wymiary (około 135 na 260 metrów) czynią ją jedną ze średnich twierdz w Niemczech.

Wzgórze, na którym stoi Veste Coburg, było zamieszkane od neolitu po wczesne średniowiecze, jak wynika z badań wykopaliskowych. Pierwsza pisemna wzmianka o Coburgu pochodzi z 1056 roku, z darowizny Richezy Lotaryńskiej. Richeza przekazała swoje posiadłości Anno II, arcybiskupowi Kolonii, umożliwiając utworzenie opactwa w Saalfeld w 1071 roku. W 1075 roku wzmiankowana jest kaplica pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła na obwarowanym Coberg. Dokument ten wspomina również wójta imieniem Gerhart, co sugeruje, że lokalne posiadłości benedyktynów z Saalfeld były zarządzane ze wzgórza.

Dokument podpisany przez papieża Honoriusza II w 1206 roku wspomina o mons coburg, osadzie na wzgórzu. W XIII wieku wzgórze górowało nad miastem Trufalistat (poprzednikiem Coburga) i ważnym szlakiem handlowym z Norymbergi przez Erfurt do Lipska. Dokument z 1225 roku po raz pierwszy używa terminu sloss (pałac). W owym czasie miastem władali książęta Meranii (lub Meranu). W 1248 roku zastąpili ich hrabiowie Henneberg, którzy władali Coburgiem do 1353 roku, z wyjątkiem okresu 1292–1312, gdy władzę sprawował dom askański (Askanien).

W 1353 roku Coburg przypadł Fryderykowi, margrabiemu Miśni z dynastii Wettynów. Jego następca, Fryderyk Wojowniczy, otrzymał w 1423 roku godność elektora Saksonii. W związku z tym Coburg — mimo że leżał we Frankonii — nazywany był odtąd „Saksonią”, podobnie jak inne posiadłości domu Wettynów. W wyniku wojen husyckich fortyfikacje twierdzy rozbudowano w 1430 roku.

W 1485 roku, w wyniku podziału lipskiego, Veste Coburg przypadła ernestyńskiej gałęzi rodu. Rok później elektor Fryderyk Mądry i Jan Stały przejęli władzę nad Coburgiem. Jan wykorzystywał twierdzę jako rezydencję od 1499 roku. W latach 1506–1507 mieszkał i pracował w twierdzy Lucas Cranach Starszy.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Veste Coburg” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Coburgu zajmuje 621. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 49. wśród 505 obiektów w Niemczech. Data powstania — 1225, wcześniejsza niż u 75% datowanych obiektów atlasu — jeden z 861 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 8860 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 92% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗