Niemcy · XVII wiek
Wesel citadel zajmuje 4096. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 336. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1688, wcześniejsza niż u 22% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1083 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 53% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Duisburg, 26 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Cytadela w Wesel jest największym nienaruszonym systemem fortyfikacyjnym Nadrenii, zbudowanym w latach 1688–1722 w Wesel. Wzniesiono ją według planów Johana de Corbina, w kształcie pięciobocznej gwiazdy, gdzie każdy wierzchołek gwiazdy stanowił bastion. Cytadela była rdzeniem twierdzy Wesel i obecnie służy jako ośrodek kultury.
Główne cechy architektoniczne cytadeli wywodzą się z zasad Sébastiena Le Prestre'a de Vaubana, najwybitniejszego ówczesnego konstruktora fortyfikacji. Koszty budowy fazy realizowanej w latach 1668–1700 szacuje się na 373 452 talary Rzeszy. Także w kolejnych latach na budowę napływały znaczne środki — w latach 1701 i 1702 koszty wyniosły 221 600 talarów Rzeszy. Cała fortyfikacja Wesel była w tym czasie uzbrojona w 250 dział.
W 1687 roku Fryderyk Wilhelm I brandenburski nakazał budowę cytadeli, by przekształcić Wesel w miasto twierdzę. Miała zostać wzniesiona na południu miasta i połączona z istniejącymi umocnieniami miejskimi, wyposażona w 5 bastionów i pięć rawelinów. Główną bramę cytadeli zbudowano w 1718 roku. Prawdopodobnie przed połową XVIII wieku cytadelę rozbudowano i wzmocniono od strony południowej i wschodniej. W okresie okupacji francuskiej (1805–1814) wzniesiono w cytadeli dwupiętrowy budynek ceglany, który stoi do dziś: dawną koszarę Kaserne VIII (Koszary VIII).
Główna brama ma imponującą formę; w skrzydle południowym znajduje się cela więzienna, w której przetrzymywano między innymi jedenastu oficerów Ferdinanda von Schilla.
Z powodu demontażu po pierwszej wojnie światowej, w latach 1919–1920, stare fortyfikacje już dziś nie istnieją. Zwłaszcza w kierunku Renu i Lippe, skąd nadciągnąłby wróg, umocnienia zniknęły. Jedyną pamiątką po dawnej bramie w tym miejscu jest nazwa ulicy. Po demontażu w latach 1919/1920, po pierwszej wojnie światowej, zachowały się następujące budynki:
Główna brama z murem kurtynowym, mostem, tenaille i fosami z 1718 roku (Jean de Bodt), odnowiona w 1823 roku. Mieści obecnie „Städtische Museum Abteilung Schillkasematte” (Muzeum Miejskie, Oddział Kazamaty Schilla). Ta brama jest również ufortyfikowana, ale w rzeczywistości stanowiła połączenie z miastem.
Więzienie oficerskie z 1727 roku (obecnie własność prywatna) Piekarnia garnizonowa nr II z 1809 roku.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Wesel Citadel” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →