Rezydencja w Würzburgu

Rezydencja w Würzburgu (niem. Würzburger Residenz) – pałac biskupi w Würzburgu, jeden z najznamienitszych zabytków architektury barokowej w Europie, porównywany często do pałaców Schönbrunn w Wiedniu oraz Wersalu. Zaprojektowany przez Balthasara Neumanna na zlecenie książąt biskupów Johanna Philippa Franza von Schönborn oraz jego brata Friedricha Karla w 1720 został ukończony w 1744 r.

Rezydencja słynie z bogato zdobionych wnętrz. Na szczególną uwagę zasługuje główna klatka schodowa z największym na świecie malowidłem plafonowym autorstwa włoskiego malarza Giovanniego Battisty Tiepolo. Pałac otaczają ogrody w stylu barokowym. Rezydencja uległa znacznemu zniszczeniu podczas II wojny światowej, a jej odbudowa trwała do 1987 r.

W 1981 r. rezydencja w Würzburgu wraz z otaczającymi ją ogrodami oraz placem pałacowym została wpisana na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Text adapted from “Rezydencja w Würzburgu” on Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Rezydencja w Würzburgu zajmuje 162. miejsce na 3813 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 15. wśród 256 obiektów w Niemczech. Powstał w 1719 i jest starszy niż 22% datowanych obiektów atlasu — jeden z 274 obiektów atlasu powstałych w XVIII wiek. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗