Yelagin Palace

Pałac Jelagina (ros. Елагин дворец, znany też jako Jełaginski lub Jełaginoostrowski Dworzec) to duża willa w stylu palladiańskim na Wyspie Jelagina w Sankt Petersburgu. Służył jako królewski pałac letni w czasach wczesnego panowania Aleksandra I, w XIX wieku. Willę zaprojektowano dla matki Aleksandra, Marii Fiodorowny, przez architekta Carla Rossiego. Zbudowano ją w 1822 roku na miejscu wcześniejszej rezydencji z czasów panowania Katarzyny Wielkiej. Rezydencja została zniszczona podczas drugiej wojny światowej, ale została odbudowana. Obecnie mieści się w niej muzeum.

Wyspa na północ od imperialnej rosyjskiej stolicy zawdzięcza swoją nazwę dawnemu właścicielowi, Iwanowi Jelaginowi (1725–94), bliskiemu sprzymierzeńcowi Katarzyny II jeszcze z czasów, gdy była wielką księżną. Pierwszą willę na tym miejscu mógł zaprojektować Giacomo Quarenghi. Jelagin był zafascynowany ideą wydobywania złota ze zwykłych materiałów i wycofywał się do willi, by prowadzić tam swoje tajne badania nad alchemią. Hrabia Cagliostro został wezwany przez Jelagina, by pomóc mu w tych działaniach, ale uciekł z wyspy po tym, jak sekretarz Jelagina uderzył go w twarz.

Gdy cesarzowa wdowa Maria Fiodorowna oświadczyła, że jest już zbyt stara na codzienne podróże do tak odległych rezydencji jak Pałac Pawłowski i Pałac w Gatczynie, jej syn Aleksander I kupił posiadłość od spadkobierców Jelagina i zlecił Carlowi Rossiemu przeprojektowanie willi. Jej bogate klasycystyczne wnętrza zdobili Giovanni Battista Scotti, Wasilij Demut-Malinowski i Stiepan Pimienow.

Po śmierci Marii Fiodorowny pałac przez długie okresy stał opuszczony. Mikołaj II wynajmował go swoim premierom, takim jak Siergiej Witte, Piotr Stołypin i Iwan Goriemykin. W czerwcu 1908 roku Stołypin mieszkał w jednym ze skrzydeł Pałacu Jelagina; w lipcu 1914 roku zebrała się tam Rada Ministrów pod przewodnictwem Iwana Goriemykina.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Yelagin Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Yelagin Palace zajmuje 1129. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 45. wśród 145 obiektów w Rosji. Data powstania — ok. 1780, wcześniejsza niż u 15% datowanych obiektów atlasu — jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4024 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 81% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 27 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Petersburg, 4 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Rosja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗