Castle Map

Ruina

Kiernów

Kernavė · Litwa · XIII wiek

Kiernów na Litwie
Zdjęcie: Lestat (Jan Mehlich) · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Kiernów zajmuje 556. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 3. wśród 32 obiektów na Litwie. Data powstania: ok. 1279, wcześniejsza niż u 64% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4905 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 86% obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Wilno, 35 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Litwa.

Kiernów, Kierniów (lit. Kernavė) – miasteczko, nieduża miejscowość turystyczna na Wileńszczyźnie na Litwie nad Wilią. Znana z powodu odkryć archeologicznych i nazywana też Litewską Troją. Dawna stolica Wielkiego Księstwa Litewskiego. Położona obecnie w okręgu wileńskim, w rejonie szyrwinckim, siedziba starostwa, ok. 40 km od Wilna.

Tekst pochodzi z artykułu „Kiernów” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Kernavė to małe miasteczko w południowo-wschodniej części Litwy, w rejonie szyrwinckim, położone na prawym brzegu rzeki Neris, na jej górnym tarasie. Od Szyrwint dzieli je 21 kilometrów (13 mil), a od Wilna 35 kilometrów (22 mile). Znajduje się blisko autostrad Wilno–Kowno (18 km, czyli 11 mil) i Wilno–Poniewież (17 km, czyli 11 mil). Do Kernavė można dopłynąć z Wilna rzeką Neris.

Jego alternatywne nazwy to Kernavos, Kernovo, Kiernowo, Kiernów (po polsku) oraz Kernuvke (w jidysz).

Obszar Kernavė był słabo zaludniony pod koniec paleolitu, a liczba osad znacząco wzrosła w mezolicie i neolicie.

Miasto było pierwszą stolicą Litwy, symbolem państwowości i pogańskiej niezależności.

Po raz pierwszy wzmiankowane w źródłach pisanych w 1279 roku, gdy jako siedziba wielkiego księcia Trojdena zostało oblężone przez Krzyżaków. Ta operacja wojskowa jest wymieniona w Rymowanej kronice inflanckiej (ten sam fragment powtarza Herman z Wartberge w Cronicon Livoniale). W 1390 roku, podczas litewskiej wojny domowej (1389–1392), krzyżacy spalili miasto i jego zabudowania w dolinie Pajautos, w tym zamek. Po tym najeździe miasto nie zostało odbudowane, a pozostali mieszkańcy przenieśli się na szczyt wzgórza zamiast pozostać w dolinie.

W późniejszych latach pozostałości miasta pokryła warstwa aluwialna, tworząc mokry torf, który zachował większość zabytków nienaruszonych, dzięki czemu miejsce to jest skarbnicą dla archeologów, a niektórzy nazywają Kernavė „litewską Troją”. Na przykład w Kernavė znajduje się najstarsza znana medgrinda, tajna podwodna droga wybrukowana drewnem. Droga ta służyła celom obronnym i pochodzi z okresu od IV do VII wieku.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Kernavė” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗

Inne zamki na Litwie