Malta · XVI wiek
Fort Saint Elmo zajmuje 482. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 1. wśród 39 obiektów na Malcie. Data powstania: 1552, wcześniejsza niż u 36% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 10 468 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 94% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 36 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Malta.
Fort Saint Elmo (malt. Forti Sant’Iermu) – fort gwiaździsty w Valletcie na Malcie. Stoi na brzegu morza na półwyspie Sciberras, rozdzielającym port Marsamxett od Grand Harbour, i zawiaduje, na równi z fortem Tigné i fortem Ricasoli, wejściem do obu portów. Fort jest najbardziej znany ze swojej roli podczas Wielkiego Oblężenia Malty w 1565 roku.
Tekst pochodzi z artykułu „Fort Saint Elmo” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Już w 1417 roku lokalna milicja utrzymywała stały posterunek strażniczy na cyplu Półwyspu Sciberras. W 1488 roku Aragończycy zbudowali wieżę strażniczą w miejscu St. Elmo Point, poświęconą Erazmowi z Formii, znanemu lepiej jako św. Elmo. W 1533 roku zakon joannitów wzmocnił wieżę ze względu na jej strategiczne położenie. W 1551 roku doszło do najazdu osmańskiego, podczas którego flota turecka wpłynęła bez przeszkód do portu Marsamxett. W związku z tym uznano, że konieczna jest poważna rozbudowa i w 1552 roku wieżę zburzono, rozpoczynając budowę nowego fortu gwiaździstego. Zaprojektował go hiszpański inżynier Pietro Pardo. Fort posiadał kawalier, drogę krytą (covertway) oraz tenalię. Na kilka miesięcy przed oblężeniem w 1565 roku pospiesznie wzniesiono rawelin.
W 1565 roku, podczas Wielkiego Oblężenia Malty, Osmanowie ponownie zaatakowali wyspę, tym razem znacznie liczniejszymi siłami niż w 1551 roku. Fort Sant'Elmo był areną jednych z najzacieklejszych walk tego oblężenia i wytrzymał niemal miesiąc, znosząc masowy ostrzał z tureckich dział rozmieszczonych na górze Sciberras, górującej nad fortem, oraz z baterii na północnym ramieniu portu Marsamxett, w miejscu, gdzie obecnie stoi fort Tigné. Początkowy garnizon fortu liczył około stu pięćdziesięciu rycerzy i sześciuset żołnierzy, w większości Hiszpanów, oraz sześćdziesięciu uzbrojonych galerników. Garnizon mógł być wzmacniany drogą morską z fortów po drugiej stronie Grand Harbour, w Birgu i Senglei.
Podczas ostrzału fortu jedna z armat wystrzeliła nieprawidłowo, trafiając w szczyt parapetu i rozrzucając odłamki we wszystkie strony. Odłamki zabiły artylerzystę i śmiertelnie zraniły korsarza i osmańskiego admirała Draguta, jednego z najzdolniejszych dowódców osmańskich. Fort wytrzymał oblężenie przez 28 dni, upadając na rzecz Turków 23 czerwca 1565 roku. Żaden z broniących go rycerzy nie przeżył, a jedynie dziewięciu maltańskich obrońców ocalało, przepływając po upadku Fortu Sant'Elmo do Fortu Sant'Angelo po drugiej stronie Grand Harbour.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort Saint Elmo” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →