Liban · XIII wiek
Saint Louis Castle zajmuje 4937. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 9. wśród 17 obiektów w Libanie. Data powstania: 1254, wcześniejsza niż u 67% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Sydon, 1 km stąd. Jest jednym z 105 obiektów na mapie regionalnej „Lewant”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Liban.
Zamek Świętego Ludwika (arab. قلعة القديس لويس), znany też jako Qalaat al-Muizz (arab. قلعة المعز) lub Zamek Lądowy, to zrujnowany zamek w Sydonie, w Libanie. Zbudowali go w 1254 roku francuscy krzyżowcy na miejscu wcześniejszej twierdzy fatymidzkiej; przebudowywano go wielokrotnie aż do XVII wieku.
Miejsce, które zajmuje dziś zamek Świętego Ludwika, uważane jest za dawną akropolę starożytnego miasta. Pewne pozostałości tej akropoli przetrwały do dziś, w tym teatr.
Starożytna cytadela została prawdopodobnie całkowicie zburzona, a następnie odbudowana przez Arabów.
Miejsce to stało się twierdzą w X wieku, gdy kalif fatymidzki Al-Muizz li-Din Allah je ufortyfikował i nadał mu nazwę Qalaat al-Muizz.
Zamek w obecnym kształcie zbudowali w 1254 roku krzyżowcy podczas okupacji frankijskiej Sydonu. Król francuski Ludwik IX, znany lepiej jako Święty Ludwik, spędził najwyraźniej w zamku sporo czasu, co być może tłumaczy nazwę miejsca. Masowy grób z tego okresu odkryli archeolodzy w 2021 roku.
Gdy Arabowie odzyskali miasto, zamek odbudowano. Uszkodzili go później mamelucy, po czym gruntownie przebudował go Fachr ad-Din II w XVII wieku. Zamek był następnie kilkakrotnie plądrowany, co doprowadziło budowlę do ruiny. Część zamku zawaliła się pod koniec ery osmańskiej.
Zamek służył jako schronienie dla uchodźców w czasie wypędzenia i ucieczki Palestyńczyków w 1948 roku. Został dodatkowo uszkodzony przez izraelski ostrzał. Planowane jest jego odrestaurowanie.
Na południe od cytadeli znajduje się kopiec gruzu zwany Murex Hill. Wzdłuż zachodniego zbocza wciąż widoczna jest hałda pokruszonych muszli purpurowych ślimaków morskich (dokładniej okazów Bolinus brandaris i Hexaplex trunculus). Ten sztuczny kopiec (długości 100 m i wysokości 50 m) powstał z nagromadzenia odpadów fabryk purpury fenickiej. Mozaikowa posadzka na szczycie kopca wskazuje, że wznoszono tam budowle rzymskie, gdy obszar przestał już służyć jako miejskie wysypisko. Część wzgórza pokrywa dziś cmentarz szyickiej wspólnoty muzułmańskiej Sydonu.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Saint Louis Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →