Berwick Castle

Berwick Castle is een grotendeels verdwenen ruïne en beschermd monument in Berwick-upon-Tweed in Noordoost-Engeland, aan de noordelijke oever van de Tweed. Het kasteel was waarschijnlijk aanvankelijk een houten fort en werd in de 12de eeuw in stenen vorm versterkt door David I van Schotland. Eeuwenlang was het een zeer belangrijk strategisch bolwerk in de Engels-Schotse oorlogen, waarbij de welvarende stad Berwick-upon-Tweed geregeld door de Schotten en vervolgens weer door de Engelsen veroverd werd. Toen Elizabeth I van Engeland grote versterkte muren om de stad Berwick liet aanbrengen, boette het kasteel aan belang in, en in de daaropvolgende eeuwen verkommerde het geleidelijk.

In de 19de eeuw werd het vrijwel volledig gesloopt om plaats te maken voor het treinstation; het perron van het station bevindt zich in wezen in de grote hal van het kasteel, op de plaats waar Eduard I van Engeland in 1292 John Balliol tot koning van Schotland uitriep.

Tekst overgenomen uit “Berwick Castle” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Het kasteel werd in de jaren 1120 in opdracht gebouwd door koning David I van Schotland. Het werd in 1175 door de Engelse troepen ingenomen krachtens de bepalingen van het Verdrag van Falaise, maar rond 1190 door koning Richard I van Engeland weer aan Schotland verkocht om de Derde Kruistocht te financieren.

In november 1292 kwamen vertegenwoordigers van koning Edward I van Engeland in Berwick aan en kondigden in de grote zaal van het kasteel Edwards uitspraak aan in het voordeel van John Balliol, in het geschil tussen hem, Robert the Bruce en de graaf van Holland over de kroon van Schotland. Het kasteel werd in maart 1296 heroverd door de troepen van koning Edward I tijdens de Eerste Schotse Onafhankelijkheidsoorlog. In april 1318 heroverden de troepen van Robert the Bruce het kasteel echter voor Schotland.

In 1330 ontving "Roberto de Lawedre" van Bass, omschreven als bewaker of beheerder van de Marches en van Berwick Castle, blijkbaar bij het einde van zijn dienstverband daar, £33.6s.8d, plus een vergelijkbaar bedrag, van de Schotse schatkist.

Robert Ogle was in 1435 kapitein van het kasteel. Het kasteel was in vredestijd ongeveer £194 waard, met nog eens £200 te betalen in oorlogstijd.

In 1464 vermelden de Exchequer Rolls of Scotland dat Robert Lauder van Edrington £20 kreeg uitbetaald voor reparaties aan Berwick Castle. Het kasteel viel uiteindelijk in de laatste week van augustus 1482 in Engelse handen, toen Richard, hertog van Gloucester, het kasteel tijdens zijn invasie van Schotland veroverde op Patrick Hepburn, 1e Lord Hailes. Geplande reparaties aan het kasteel in 1483 werden toevertrouwd aan Alexander Lee, een koninklijke kapelaan. George Porter, meestertimmerman van Berwick, kreeg opdracht om 120 huizen in de stad te bouwen, alsook vertrekken, een zaal en verblijfsruimte in het kasteel.

Het kasteel werd overbodig door de aanleg van moderne wallen rond Berwick tijdens het bewind van Elizabeth I, eind 16e eeuw, en raakte gestaag in verval. In augustus 1590 meldde John Selby dat een ronde toren, die als het enige geschutsopstelpunt van het kasteel diende, tijdens nat weer was ingestort.

Machinaal vertaald uit “Berwick Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Berwick Castle staat op plaats 1.867 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 118 van de 333 die de atlas in Engeland in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1125, en daarmee ouder dan 85% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 564 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.000 keer geopend, meer dan 67% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 6 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Edinburgh, 76 km verderop. Dit is een van de 19 bouwwerken op de regiokaart Northumberland. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗